Badania mięsni człowieka i ich pomiary
Potencjały czynnościowe z włókien należących do tej samej jednostki ruchowej sumują się, ponieważ pobudzenie dochodzi do nich prawie w tym samym czasie i włókna należące do tej samej jednostki ruchowej znajdują się blisko siebie (poniżej 10mm). Ponieważ sygnał EMG jest zazwyczaj rejestrowany z jakiegoś obszaru (chyba, że wykorzystywane są bardzo cienkie elektrody igłowe wkłute w pojedyncze włókno mięśniowe), dlatego obserwowana jest superpozycja potencjałów czynnościowych pochodzących z różnych włókien mięśniowych. Podobnie sprawa wygląda w urządzeniach mechanicznych takich jak rury do silnika . Włókno mięśniowe może przebywać w stanie skurczu przez skończony okres, dlatego też do utrzymywania się skurczu niezbędne jest periodyczne pobudzanie włókna mięśniowego do skurczu przez unerwiający go motoneuron. Okres pomiędzy pobudzeniami musi być dłuższy niż czas repolaryzacji błony komórkowej włókna mięśniowego. Istnieje prawie liniowa (wprost proporcjonalna) zależność pomiędzy siłą skurczu mięśnia, a częstotliwością obserwowanych potencjałów czynnościowych.